Menu Zamknij

W LABIRYNCIE KULTURY – zajęcia edukacyjne Rozkład jazdy – styczeń 2008

Data ostatniej modyfikacji 2024-02-20 przez srubkazywiec

18 stycznia 2008

Pocztówki z miejsc, których nie ma:

O UTOPII W SZTUCE I FILOZOFII

    Już Platon opisuje magiczne  miejsce, gdzie rozwój cywilizacyjny osiągnął swój szczyt a ludzie są nieprzerwanie szczęśliwi. Mowa oczywiście o Atlantydzie, wyspie, której historia nieustannie jest źródłem fascynacji wielu artystów, filozofów i naukowców. Filozofowie pójdą w stronę konstrukcji teoretycznej idealnego ustroju politycznego państwa, pisarze będą starali się ukazać tęsknotę człowieka za lepszym światem. Wiek XVI zaowocuje mnóstwem poszukiwań zaczarowanej krainy, gdzie nie ma miejsca na cierpienie, głód, bezsens życia, choroby i rozpacz… Wreszcie pojawi się termin utopia, użyty po raz pierwszy przez Tomasza Morusa w 1516 roku do zatytułowania jednego z dzieł filozoficznych angielskiego myśliciela. Słowo to, pochodzące z języka greckiego, niesie ze sobą podwójne znaczenie – czytane jako ou-topos, oznacza miejsce, którego nie ma, zaś rozumiane jako eu-topos, przekłada się na sformułowanie: miejsce szczęśliwe. Dwuznaczność pojęciowa utopii zmusza do zastanowienia się nad niezwykle ważnym dla ludzkości problemem: Czy istnieją miejsca szczęśliwe?  A jeśli istnieją, to jakie są i czym są? Te z pozoru naiwne pytania leżą u podstaw każdej cywilizacji, każdej kultury, są motorem działań zarówno wielkich myślicieli i artystów, jak i zwykłych ludzi parających się trudami życia codziennego. Przyjrzyjmy się rozwiązaniom, jakie proponują ci pierwsi, patrząc oczyma ludzi żyjących w XXI wieku.

prowadząca spotkanie: Ewelina Wierzbicka

Opublikowano ww labiryncie kultury, Warszaty

Podobne wpisy