Menu Zamknij

W LABIRYNCIE KULTURY Rozkład jazdy – maj 2007 r.

Data ostatniej modyfikacji 2024-02-20 przez srubkazywiec

11 maja 2007 r.

O istnieniu i poezji
w „Dwukropku” Wisławy Szymborskiej

Poezja Wisławy Szymborskiej zadziwia, fascynuje i wprawia w zakłopotanie nawet największych filozofów. Bo czy któryś z nich zdoła jednoznacznie odpowiedzieć na pytanie o sens i cel istnienia? Czy znajdzie się ktoś, kto wytyczy bezpieczną ścieżkę przez labirynt życia? Może ktoś wreszcie powie dokąd i którędy zdążać najpewniej, może ktoś postawi drogowskaz do jakiegoś TAM. Może tym kimś będzie poeta, jedyny, który zdolny jest porządkować świat i nazywać  rzeczy po imieniu. Być może w poezji kryje się elementarz świata, taksonomia wartości i uczuć. Tak naprawdę nic nie jest do końca pewne i jednoznaczne. Świat drży i wiruje. Właśnie w takim nastroju niepewności i poczucia kruchości istnienia utrzymany jest cały tomik. Chociaż, jak się wydaje, po dwukropku powinien znaleźć się spis najważniejszych i najpożyteczniejszych rzeczy, albo konkretna definicja będąca gwarantem pewności i stabilności jestestwa, nic takiego się nie dzieje. Zbiór kończy się dwukropkiem, będącym furtką pomiędzy światem fizycznym i metafizycznym, pomiędzy byciem i niebytem, pomiędzy Wszystkim i Niczym.

Prowadzące: Ewelina Wierzbicka, Joanna Worek


25 maja 2007 r.

Twórca i jego sen,
czyli w świecie mrocznych fantazji
Edgara Allana Poe

Jak bardzo rozległa jest kraina ludzkich przeżyć, obsesji, lęków i fantazji?  Ile kroków dzieli człowieka od poznania mrocznej strony swej natury? Czy opisywana przez Edgara Allana Poe rzeczywistość fikcyjna kryje w sobie ziarno prawdy, czy jest jedynie wymysłem zbuntowanego przeciw realiom życia twórcy? Wątki fantastyki i horroru przeplatają się ze sobą w dziełach jednego z najwybitniejszych przedstawicieli amerykańskiego romantyzmu. Twórczość Poe emanuje tajemniczością, mrozi krew w żyłach i jednocześnie pociąga. Zarówno jego proza jak i poezja odkrywają przed współczesnym czytelnikiem romantyczne przeczucie dualizmu świata, naszą w sobie znamiona choroby wieku i bólu istnienia. Ich struktura bogata jest w elementy formalno-merytoryczne, świadczące o nowatorstwie artysty. Utwory Poe, przyprawione dużą dozą surrealizmu, zawierające silnie rozbudowany psychologizm postaci, są prekursorskie wobec późniejszych nurtów w sztuce, odzwierciedlają próbę dotarcia do granic człowieczeństwa, poznania tego, co niewyrażalne, wymykające się schematom rozumowego pojmowania rzeczywistości, mieszczące się właśnie w niejasnym i  pełnym grozy doznaniu. Bo kim tak naprawdę jest człowiek? Co oznacza wymawiana przez nas zdecydowanie nazbyt często i zgoła bezmyślnie „JA”?

Prowadzący: Dominik Kunat, Ewelina Wierzbicka, Joanna Worek

Ewelina Wierzbicka, Joanna Worek

Opublikowano ww labiryncie kultury, Warszaty

Podobne wpisy